به گزارش همشهری آنلاین، فرخنده رفائی در گزارشی به نقل از ساینس‌آلرت، پژوهش هونگ‌شنگ ژانگ از دانشگاه جینان چین را شرح داده است؛ روشی که از «معادله ایکونال صفر» برای بررسی امکان شکل‌گیری حلقه‌های زمانی در جهان‌های فرضی استفاده می‌کند.
این معادله از ابزارهای شناخته‌شده بررسی انتشار نور است. ژانگ می‌گوید برهانش تنها سه خط دارد و نشان می‌دهد یک جهت نورمانند نمی‌تواند بر جهت حرکت یک مسافر زمانی عمود باشد. از این ویژگی، افزایش یک کمیت در طول مسیرهای ممکن نتیجه می‌شود؛ در چنین شرایطی مسیر نمی‌تواند به رویداد آغازین خود برگردد.
به بیان ساده، نتیجه برای مدل‌هایی برقرار است که شرایط ریاضی مورد نیاز را دارند. در این مدل‌ها حلقه بسته برای بازگشت به گذشته شکل نمی‌گیرد، اما این گزاره را نمی‌توان به همه جهان‌های ممکن تعمیم داد.
جایگاه روش تازه در پژوهش‌های پیشین
گزارش، سه دسته معیار قبلی برای بررسی نبود حلقه زمانی را توضیح می‌دهد: وجود تابع زمان یا ساعتی که همواره رو به جلو برود، استفاده از شرایط انرژی و گرانش، و بررسی هندسه و توپولوژی فضازمان، یعنی شکل و نحوه اتصال بخش‌های آن.
روش ژانگ ابزار دیگری در کنار این رویکردها فراهم می‌کند و اهمیت آن در ساده‌ترکردن بررسی بعضی مدل‌هاست، نه اعلام کشف دستگاه سفر در زمان یا پاسخ نهایی به همه پرسش‌ها.
دو راهی که نتیجه را همگانی نمی‌کنند
ژانگ از پیچ‌خوردگی فضازمان در شرایط خاص، مانند اطراف برخی سیاه‌چاله‌های چرخان، و ساختار توپولوژیک جهان به‌عنوان دو مسیر احتمالی خروج از شرایط برهان یاد می‌کند.
او تأکید کرده این پژوهش روشن نمی‌کند طبیعت واقعاً چنین پدیده‌هایی را ممکن می‌سازد یا نه. این پرسش باز مانده است؛ دستاورد گزارش‌شده، ابزار ریاضی ساده‌تری برای سنجیدن امکان حلقه‌های زمانی در مدل‌های مختلف است.
- 13
- 2
