همه از قدرت ایران شوکه شدند

شرایط‌مان اصلا خوب نیست، وعده پاداش هم به ما ندادند!

 تیم‌ملی شمشیربازی ایران توانست با کسب نایب قهرمانی در جام‌جهانی شمشیربازی، افتخار بزرگی رقم بزند اما آنچه بیشتر از این نایب قهرمانی ارزشمند بود و اتفاق بزرگی برای ورزش ایران را رقم زد، کسب مدال برنز در رده انفرادی جام‌جهانی لهستان بود. در این مسابقات علی پاکدامن که سابقه کسب مدال نقره در بازی‌های آسیایی اینچئون را در کارنامه دارد، توانست مدال برنز را کسب کند و در رتبه یازدهم رشته سابر قرار بگیرد.

اگرچه در سال‌های اخیر مجتبی عابدینی با نتایج خوب خود و چهارمی در المپیک، ستاره شمشیربازی لقب گرفته بود اما پاکدامن هم پیشرفت قابل توجهی داشته و می‌توان گفت از زیر نام عابدینی خارج شده است. ملی‌پوش شمشیربازی در صحبتی که خبرنگار «شهروند» داشت، درباره مدال برنز خود و عنوان تاریخی تیم‌ملی یعنی نایب قهرمانی در جام‌جهانی حرف‌های جالبی زده است.

از مسابقات جام‌جهانی لهستان شروع کنید. شاید خیلی‌ها که از نزدیک با رشته شما آشنا نیستند تصور کنند جام‌جهانی لهستان مسابقات سطح پایینی بود که ایران در آن نایب قهرمان شد. همین‌طور است؟

نمی‌دانم چنین تحلیل‌هایی برچه اساس مطرح می‌شود اما کسی که از این رشته و مسابقات آن اطلاعات کافی داشته باشد می‌داند هر‌٥سال یک بار جام‌جهانی شمشیربازی برگزار می‌شود که برترین تیم‌ها و نفرات در آن شرکت می‌کنند.

اتفاقاً سطح مسابقات شمشیربازی در جام‌جهانی بسیار بالا است و دست کمی از المپیک ندارد چون اگر غیر از این بود بزرگترین و مطرح‌ترین قهرمانان این رشته در آن شرکت نمی‌کردند. امسال هم در لهستان ۲۰۵ شمشیرباز و ۲۸ تیم در جام‌جهانی شرکت کردند که اغلب آنها از قهرمان‌های المپیک و جهان بودند. درواقع سطح مسابقات خیلی بالا بود و خدا را شکر می‌کنم که با تدابیر کادرفنی، زحمات خودم و لطف خدا توانستم برای نخستین بار مقام سوم جام‌جهانی را کسب کنم.

پس این عنوان برای شخص خود ارزش زیادی دارد؟

نه تنها برای شخص من بلکه برای شمشیربازی ایران اهمیت بالایی دارد چون هر مقام انفرادی هم که به دست بیاید به ارزش و اعتبار این رشته در سطح جهان کمک می‌کند پس نباید عنوان‌های انفرادی را هم دست کم بگیریم ضمن این‌که من در قالب تیم‌ملی ایران و زیر پرچم کشورم در جام‌جهانی شرکت کردم.

خوشبختانه تیم‌ملی هم کار بزرگی انجام داد و توانست نایب قهرمان دنیا شود.

بله، همین‌طور است و به جرأت می‌گویم تیم‌ملی ما از پس کاری بزرگ و دشوار برآمد که ارزش زیادی دارد. نمی‌دانم چرا برخی اهمیت جام‌جهانی را دست‌کم می‌گیرند و فکر می‌کنند سطح مسابقات پایین بوده که ما توانستیم نایب قهرمان شویم در صورتی که واقعاً اینطور نبود. ایران در بخش تیمی با کمک کادر فنی و تلاش زیاد تمامی بازیکنان توانست این نتیجه فوق‌العاده را بگیرد. ما، اوکراین را در دور اول شکست دادیم و سپس ایتالیا که جزو تیم‌های بزرگ جهان است را از پیش رو برداشتیم.

مجارستان را هم برای رسیدن به فینال بردیم که تیم سوم رنکینگ جهانی است و چند قهرمانی جهان و المپیک در ترکیب خودش دارد. در فینال هم به کره باختیم که رنک اول جهان است و واقعاً تیم قدرتمندی محسوب می‌شود. در اکثر دوره‌های قبلی جام‌جهانی کره، ایتالیا و مجارستان اول تا سوم شدند و در این دوره درواقع ایران توانست سنت‌شکنی کند و نایب قهرمان شود. درواقع ما در مسابقاتی بازی کردیم که تمام تیم‌های مطرح دنیا در شمشیربازی و قهرمانان جهان و المپیک در آن حضور داشتند و توانستیم شگفتیساز باشیم و افتخار کسب کنیم البته گلایه‌هایی هم دارم که باید حتماً آنها را مطرح کنم.

بفرمایید...

برای همه بچه‌های شمشیرباز واقعاً جای تعجب داشت که چرا کار بزرگ ما در یک تورنمنت بین‌المللی در داخل ایران اینطور بازتاب داشت. چرا تلویزیون و شبکه ورزش هیچ فرصتی برای نمایش بازی‌های ما اختصاص نداد؟ مطمئنم اگر بازی‌های ما را تلویزیون نشان می‌داد و مردم می‌دیدند تیم‌های رقیب ما چقدر قدرتمند هستند خیلی خوشحال می‌شدند و به ما افتخار می‌کردند.

ما تیم‌هایی را شکست دادیم که سال‌هاست در دنیا حرف اول را می‌زنند و خودشان هم از قدرت تیم‌ملی ایران شوکه شده بودند. باور کنید بسیاری از شبکه‌های ورزشی معتبر در دنیا این رقابت‌ها را پخش کردند اما داخل ایران هیچ واکنشی به کار بزرگ تیم‌ملی نشان داده نشد چون مردم هم از همه‌چیز بی‌خبر بودند.

ورزشکاران مطرح رشته شما همیشه از بی‌توجهی‌ها شاکی بودند الان شرایط تغییر کرده؟

نه متاسفانه مشکلات شمشیربازی نه‌تنها برطرف نشده بلکه هر روز بیشتر هم می‌شود و اگر افتخاری به دست می‌آید از تلاش مربیان و ورزشکاران و خود فدراسیون است. ما کمبودهای زیادی برای رقابت در سطح اول جهان داریم. حتی سالن اختصاصی شمشیربازی هم نداریم چه برسد به اسپانسر و پول.

متاسفانه حتی بعد از نایب قهرمانی در جهان و سومی من در بخش انفرادی حتی وعده پاداش هم به ما داده نشد که این موضوع خیلی ناراحتمان کرد. این درحالی است که ما در طول‌سال چند جام‌جهانی داریم و در بازی‌های آسیایی و المپیک هم جزو امیدهای اصلی مدال محسوب می‌شویم. فقط می‌توانم ابراز امیدواری کنم که در آینده شرایط بهتر شود تا فرصت افتخارآفرینی از دست نرود.