هفته گذشته سپاهان در اصفهان میهمان گلگهر سیرجان بود. در این بازی گروهی از تماشاگران حاضر در ورزشگاه علیه امیر قلعهنویی شعار دادند؛ شعاری مشهور و البته غیررکیک که پیشتر در چند استادیوم دیگر هم خطاب به قلعهنویی سر داده شده بود. از جمله در دو مرتبه آخری که قلعهنویی با سپاهان به ورزشگاه آزادی آمد و مقابل پرسپولیس قرار گرفت، همین شعار علیه او سر داده شد. امیر اما سعی کرد خودش را خونسرد نشان بدهد؛ به همین دلیل هم لبخند میزد و با دست به سینهاش میکوبید تا به شکلی طعنهآمیز ادعای تماشاگران را تایید کرده باشد.
در سیرجان هم همین شعار سر داده شد. آن بازی را سپاهان با اینکه از نظر فنی مخصوصا در نیمه دوم به شدت تحت فشار بود، با پیروزی پشت سر گذاشت. به همین دلیل هم قلعهنویی خشنود از نتیجه بهدست آمده، یک نشست خبری شاد و سالم را پشتسر گذاشت و حتی در بخشی از سخنانش بدون اشاره به حواشی رخ داده، از پذیرایی میزبان تشکر هم کرد. چند روز بعد اما سپاهان در اصفهان با نتیجه مساوی بدون گل برابر سایپا متوقف شد؛ یک نتیجه دور از انتظار که ظاهرا قلعهنویی را عصبانی کرد و تازه یاد حوادث هفته قبل انداخت! به این ترتیب او شروع به ایراد یک نطق آتشین علیه طراحان شعار علیه خودش کرد. سرمربی سپاهان در این مورد از لغات و جملات عجیب و وحشتناکی استفاده کرد که بسیاری از رسانههای رسمی کشور ترجیح دادند آن را منعکس نکنند. با این وجود، این سانسور داوطلبانه در شبکههای اجتماعی اعمال نشد و حرفهای قلعهنویی بازتابهای فراوانی به همراه آورد.
عذرخواهی کمرنگ
کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال پیش از آغاز فصل جدید لیگ برتر وعده داده بود به شدت با مصاحبهها و رفتارهای خارج از عرف برخورد کند و حتی پیش از رسیدن بازیکن و مربی خاطی به منزلش، حکم و جریمه او منتشر شود. با این حال انتظارها برای برخورد با مصاحبه عجیب قلعهنویی به جایی نرسید و دستکم تا زمان تنظیم این مطلب یعنی عصر سهشنبه، خبری از ورود کمیتههای اخلاق و انضباطی به این پرونده نشد. در همین فاصله امیر قلعهنویی هم با انتشار متنی کوتاه در صفحه اینستاگرامش، اقدام به عذرخواهی کرد؛ یک پوزشطلبی بسیار کمرنگ که بیشتر شبیه رفع تکلیف بود.
تازه امیر از فرصت همین عذرخواهی آرام هم برای تاکید روی شهامتش سود برده و بار دیگر ادعای مربوط به تشکیل یک اتاق فکر علیه خودش را تکرار کرد. در بخشی از این بیانیه آمده است: «عدهای در یک باشگاه، از زمانی که تیم من تبدیل به رقیب اصلیشان شد، اتاق فکری تشکیل دادهاند تا با فحاشی به ناموس و خانواده من سپاهان را از دایره رقابت خارج کنند. من بابت لغزش کلام و خارج شدنم از دایره ادب شهامت و شجاعت عذرخواهی را دارم. اما آیا مدیران آن تیمی که هوادارانش نود دقیقه بدترین الفاظ را به من نسبت دادند هم حاضرند از من عذرخواهی کنند؟»
مقابله به مثل؛ بدترین شیوه
البته که فحاشی در ورزشگاهها یکی از بدترین آفتهای فوتبال ایران است، اما اینکه یک مربی یا بازیکن سرشناس هم در مواجهه با فحاشیها مقابله بهمثل کند و به رفتار مشابه رو بیاورد، قوز بالای قوز است. در این میان قلعهنویی اولین نفر نیست و مثلا یادمان هست علی دایی هم یک بار (البته با ادبیاتی بسیار بهتر) الفاظ شعاردهندگان را به خودشان برگرداند! در هر صورت اگر قرار باشد این رویه ادامه یابد، سنگ روی سنگ بند نخواهد شد. طبیعی است که وقتی مربی در مصاحبهاش از چنین الفاظی استفاده میکند، هواداران فحاش هم جریتر خواهند شد.
کافی است همین حالا سری به فضای مجازی و شبکههای اجتماعی بزنید و ببینید اظهارات ناشایست قلعهنویی چه نقش مهمی در آلودهتر شدن فضای حاکم بر فوتبال ایران داشته و چه مجال مجددی برای فحاشان بیچاک و دهان ساخته تا با قدرت و انرژی بیشتری به هم یورش ببرند! تازه از یاد نبریم مربی و بازیکن فوتبال یک چهره مشهور است که ضریب نفوذ کلامش قابل مقایسه با یک هوادار گمنام روی سکو نیست. هرگز هیچ رسانهای میکروفنش را رو به یک تماشاگر ساده نمیگیرد و حاضر نمیشود ناسزاهای او را پخش کند، اما بازیکنان و مربیان از چنین امکانی برخوردارند؛ کسانی که پول حرفهای میگیرند و باید در مقابل ناملایمات، رفتار حرفهای هم داشته باشند. راستی اگر از پکیج فوتبال با همه خوبیها و بدیهایش راضی نیستید، چرا هیچوقت به گزینه «خداحافظی» و بازنشستگی فکر نمیکنید؟
- 12
- 4
