روایت تارانتینو از کنار گذاشتن ایزابل هوپر از «حرامزاده‌های لعنتی»

به گزارش خبرآنلاین به نقل از ورلد آو ریل، کوئنتین تارانتینو در کتاب «ساخت فیلم حرامزاده‌های لعنتی کوئنتین تارانتینو» نوشته جی گلنی، درباره انتخاب بازیگران فیلم محصول ۲۰۰۹ و تصمیمش برای قطع همکاری با ایزابل هوپر توضیح داده است.

هوپر برای نقش مادام آدا میمئو در نظر گرفته شده بود. این شخصیت زنی پاریسی است که شوشانا دریفوس را پس از فرار او از قتل‌عام خانواده‌اش پناه می‌دهد. تارانتینو روایت کرده که مذاکرات قرارداد هنوز جریان داشت، اما حضور هوپر در پروژه تقریباً قطعی به نظر می‌رسید. با غیبت بازیگر در جلسه روخوانی، او تصمیم گرفت نقش را به بازیگر دیگری بدهد.

تارانتینو در همین گفت‌وگو گفته است که همچنان هوپر را دوست دارد و برایش احترام قائل است. او «دروازه بهشت»، از فیلم‌هایی که هوپر در آن بازی کرده، را هم در شمار آثار محبوب خود قرار داده است.

چرا روخوانی برای تارانتینو اهمیت داشت؟

از نگاه تارانتینو، روخوانی جمعی فیلمنامه یکی از مهم‌ترین و هیجان‌انگیزترین روزهای پیش‌تولید است و بازیگری که برای نقشی انتخاب شده باید در آن حاضر شود. او توضیح داده که اگر بازیگری سر میز روخوانی نباشد، خود را متعهد به ادامه همکاری نمی‌داند. به گفته او، وقتی اجرای کسی که در غیاب بازیگر نقش را می‌خواند توجهش را جلب کند، ممکن است بازیگر غایب جای خود را به فرد دیگری بدهد.

ملانی لوران هم در جریان انتخاب بازیگران ابتدا کنار گذاشته شد. تارانتینو از اجرای او در جلسه روخوانی رضایت نداشت و آن اجرا را بسیار ضعیف ارزیابی کرد. با این حال، لوران با کارگردان تماس گرفت و فرصت دیگری خواست. پس از سه روز تمرین با تارانتینو، دوباره برای نقش شوشانا انتخاب شد. هوپر چنین فرصت دوباره‌ای پیدا نکرد.

نقشی که از نسخه نهایی حذف شد

پس از هوپر، مگی چانگ، بازیگر «در حال‌وهوای عشق»، نقش مادام میمئو را گرفت. تارانتینو در مرحله تدوین همه صحنه‌های این شخصیت را کنار گذاشت، چون توضیح اینکه شوشانا چگونه اداره سینما را در دست گرفته بود، به نظرش بیش از حد طولانی شده بود. کارگردان با وجود این حذف، اجرای چانگ را فوق‌العاده توصیف کرد.

وقتی «حرامزاده‌های لعنتی» در مه ۲۰۰۹ در مسابقه جشنواره کن به نمایش درآمد، هوپر رئیس هیئت داوران بود. داوران جایزه بهترین بازیگر مرد را به کریستف والتس برای نقش هانس لاندا در همین فیلم دادند. نخل طلای آن دوره نیز به «روبان سفید» ساخته میشائل هانکه رسید. کتاب جی گلنی درباره ساخت فیلم اکنون منتشر شده است.

تصمیم درباره چانگ در مرحله تدوین گرفته شد، زمانی که مسئله اصلی مدت و جایگاه داستان فرعی در نسخه نهایی بود. تصمیم اولیه درباره هوپر پیش از فیلم‌برداری و پس از غیبت در جلسه روخوانی گرفته شده بود.