دوشنبه ۰۴ تیر ۱۴۰۳
کد مقاله: ۱۴۰۲۰۴۰۰۳۰

خطرات چربی احشایی، نحوه ایجاد و از بین بردن آنها

چربی احشاییچربی احشایی
چربی احشایی که به نام چربی شکم نیز شناخته می شود، نوعی چربی است که در اطراف اندام های داخلی در حفره شکمی تجمع می یابد. این نوع چربی نه تنها ناخوشایند است بلکه برای سلامتی نیز خطر جدی دارد. در این مقاله سرپوش به بررسی خطرات چربی احشایی می پردازیم و راهکارهای موثر برای از دست دادن آن را مورد بحث قرار می دهیم.

چربی احشایی چیست؟

چربی احشایی که به عنوان چربی داخل شکمی نیز شناخته می شود، نوعی چربی است که در اطراف اندام های داخلی در حفره شکمی تجمع می یابد. بر خلاف چربی زیر پوستی که درست در زیر پوست یافت می شود، چربی احشایی از بیرون قابل مشاهده نیست. اغلب به آن "چربی شکم" می گویند زیرا می تواند باعث بیرون زدگی شکم شود و ظاهری بزرگتر به نظر برسد.

چربی احشایی به ویژه برای سلامتی مضر می باشد زیرا از نظر متابولیکی فعال است و می تواند ترکیبات التهابی را آزاد کند که در ایجاد بیماری های مزمن مانند بیماری های قلبی عروقی، دیابت نوع ۲ و انواع خاصی از سرطان نقش دارند. در واقع، تحقیقات نشان داده است که چربی اضافی احشایی با افزایش خطر ابتلا به این شرایط، حتی در افرادی که اضافه وزن یا چاق نیستند، مرتبط خواهد بود.

عوامل ایجاد کننده چربی احشاییهمه چیز درباره چربی احشایی

عوامل ایجاد کننده چربی احشایی:

عوامل متعددی وجود دارد که می تواند به تجمع چربی احشایی در بدن کمک کند. این شامل:

ژنتیک: 

ژنتیک می تواند در تجمع چربی احشایی نقش داشته باشد. برخی افراد ممکن است بیشتر مستعد ذخیره چربی در شکم باشند که می تواند خطر تجمع چربی احشایی را افزایش دهد.

رژیم غذایی: 

رژیم غذایی سرشار از غذاهای فرآوری شده، کربوهیدرات های تصفیه شده و چربی های اشباع شده می تواند به تجمع چربی احشایی کمک کند. این نوع غذاها منجر به مقاومت به انسولین شده که درنهایت باعث ذخیره چربی در شکم می شود.

سبک زندگی کم تحرک: 

سبک زندگی کم تحرک، با فعالیت بدنی کم یا بدون فعالیت بدنی، می تواند به تجمع چربی احشایی کمک کند. ورزش می تواند با افزایش متابولیسم و سوزاندن کالری به کاهش چربی احشایی کمک کند.

سن: 

با افزایش سن، متابولیسم افراد کاهش می یابد و ممکن است تحرک کمتری داشته باشند که می تواند منجر به افزایش تجمع چربی احشایی شود.

هورمون ها: 

عدم تعادل هورمونی، مانند افزایش کورتیزول یا کاهش تستوسترون، می تواند به تجمع چربی احشایی کمک کند.

خواب: 

کمبود خواب یا خواب کم کیفیت می تواند به تجمع چربی احشایی کمک کند. زیرا کم خوابی می تواند منجر به افزایش اشتها و کاهش متابولیسم شود.

استرس: 

استرس مزمن می تواند منجر به افزایش تولید کورتیزول شود که به تجمع چربی احشایی کمک خواهد کرد.

چربی احشایی چیستعوامل ایجادکننده چربی احشایی

تفاوت چربی زیرپوستی و چربی احشایی چیست؟

چربی زیر جلدی و چربی احشایی دو نوع مختلف چربی در بدن هستند.

چربی زیر پوست نوعی چربی است که درست در زیر پوست یافت می شود. وقتی یک چین پوست را می گیرید درواقع این چربی زیرپوستی است. مانند روی شکم، باسن یا ران، می توانید آن را نیشگون بگیرید و ببینید. چربی زیر پوست به عنوان منبع انرژی و عایق برای بدن عمل می کند و همچنین به محافظت از اندام ها کمک می کند.

از سوی دیگر، چربی احشایی، نوعی چربی است که در اعماق حفره شکمی، اطراف اندام‌های داخلی یافت می‌شود. برخلاف چربی زیر جلدی، چربی احشایی را نمی توان از بیرون دید یا نیشگون گرفت. چربی احشایی به عنوان یک بالشتک عمل می کند و از اندام ها پشتیبانی می کند، همچنین می تواند ترکیبات التهابی را آزاد کند که به توسعه بیماری های مزمن کمک خواهد کرد.

یکی از تفاوت های کلیدی بین چربی زیر جلدی و چربی احشایی محل آنها در بدن است. چربی زیر پوست درست در زیر پوست قرار دارد، در حالی که چربی احشایی در اعماق شکم و اطراف اندام ها قرار دارد. 

تفاوت کلیدی دیگر فعالیت متابولیک آنهاست. چربی احشایی نسبت به چربی زیر جلدی از نظر متابولیسمی فعال تر است، به این معنی که می تواند ترکیبات التهابی بیشتری آزاد کند و در ایجاد بیماری های مزمن نقش داشته باشد.

همچنین تفاوت هایی در نحوه واکنش چربی زیر جلدی و چربی احشایی به رژیم غذایی و ورزش وجود دارد. در حالی که هر دو نوع چربی را می توان با ترکیبی از رژیم غذایی و ورزش کاهش داد، چربی احشایی نسبت به چربی زیر پوستی تمایل بیشتری به تغییرات در رژیم غذایی و ورزش دارد. این یعنی که چربی احشایی از نظر متابولیکی فعال تر است و می تواند سریعتر برای تولید انرژی بسیج شود.

تفاوت چربی احشایی و چربی زیرپوستی تفاوت چربی احشایی و چربی زیرپوستی

راه های اندازه گیری چربی احشایی:

روش های مختلفی برای اندازه گیری چربی احشایی وجود دارد که عبارتند از:

تکنیک های تصویربرداری: 

تکنیک های تصویربرداری مانند ام آر آی و سی تی اسکن می تواند نمای دقیقی از اندام های داخلی بدن و میزان چربی احشایی اطراف آنها ارائه دهد. این تکنیک‌ها دقیق‌ترین روش برای اندازه‌گیری چربی احشایی در نظر گرفته می‌شوند، اما گران هستند و در دسترس نیستند.

دور کمر: 

اندازه گیری دور کمر می تواند اندازه گیری غیرمستقیم چربی احشایی را ارائه دهد. دور کمر بیش از ۱۰۲ سانتی متر در مردان و ۸۸ سانتی متر در زنان به عنوان یک عامل خطر برای تجمع چربی احشایی در نظر گرفته می شود.

تجزیه و تحلیل امپدانس بیوالکتریکی (BIA):

روشی است که مقاومت الکتریکی بافت بدن را اندازه گیری می کند. می تواند تخمینی از مقدار چربی احشایی بر اساس خواص الکتریکی بافت ارائه دهد.

جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه:

از اسکن DXA می توان برای اندازه گیری ترکیب بدن، از جمله میزان چربی احشایی استفاده کرد. این روش دقیق تر از BIA است، اما گران تر است و به طور گسترده در دسترس نیست.

ضخامت پوست: 

اندازه گیری ضخامت پوست می تواند تخمینی از میزان چربی زیر جلدی و چربی احشایی ارائه دهد. در حالی که این روش نسبت به تکنیک های تصویربرداری دقت کمتری دارد، هزینه کمتری دارد و انجام آن آسان تر است.

راه های اندازه گیری چربی احشاییراه های اندازه گیری چربی احشایی

دلایل مضر بودن چربی احشایی:

یکی از دلایل مضر بودن چربی احشایی این است که ارتباط نزدیکی با مقاومت به انسولین دارد. انسولین هورمونی است که سطح قند خون را در بدن تنظیم می کند. هنگامی که بدن در برابر انسولین مقاوم می شود، دیگر نمی تواند به طور موثر به این هورمون پاسخ دهد، که می تواند منجر به افزایش سطح قند خون و در نهایت دیابت نوع ۲ شود.

نشان داده شده است که چربی احشایی با سیگنال دهی انسولین تداخل دارد که می تواند به ایجاد مقاومت به انسولین کمک کند.

دلیل دیگر مضر بودن چربی احشایی؛ افزایش فشار خون است. به این دلیل است که چربی احشایی می تواند موادی را آزاد کند که رگ های خونی را منقبض کرده و جریان خون را در آنها سخت تر می کند. با گذشت زمان، این می تواند منجر به افزایش فشار خون شود که می تواند به قلب فشار وارد کند و خطر بیماری قلبی را افزایش دهد.

چربی احشایی همچنین می تواند بر تولید هورمون ها در بدن تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، می تواند منجر به افزایش تولید کورتیزول شود، هورمونی که در پاسخ به استرس ترشح می شود. سطوح بالای کورتیزول با طیف وسیعی از مشکلات سلامتی از جمله افزایش وزن، فشار خون بالا و دیابت مرتبط است.

چگونه می توانید چربی احشایی را کاهش دهید؟

 خبر خوب این است که چربی احشایی را می توان از طریق رژیم غذایی و ورزش هدف قرار داد. از دست دادن چربی احشایی می تواند گام مهمی در بهبود سلامت و کاهش خطر بیماری های مزمن مانند بیماری های قلبی عروقی، دیابت نوع ۲ و انواع خاصی از سرطان باشد. در اینجا چند استراتژی وجود دارد که می تواند برای از دست دادن چربی احشایی موثر باشد:

رژیم غذایی:

یک رژیم غذایی سالم کلید کاهش چربی احشایی است. رژیم غذایی حاوی غذاهای فرآوری شده، کربوهیدرات های تصفیه شده و چربی های اشباع شده کم می تواند به کاهش چربی احشایی کمک کند. در عوض، روی خوردن غذاهای کامل و غنی از مواد مغذی مانند میوه ها، سبزیجات، غلات کامل، پروتئین های بدون چربی و چربی های سالم تمرکز کنید.

ورزش: 

نشان داده شده است که ورزش های هوازی مانند دویدن، دوچرخه سواری یا شنا در کاهش چربی احشایی موثر هستند. در بیشتر روزهای هفته حداقل ۳۰ دقیقه ورزش با شدت متوسط را هدف قرار دهید.

از بین بردن چربی احشاییراه های از بین بردن چربی احشایی

تمرینات مقاومتی: 

تمرینات مقاومتی مانند وزنه برداری یا تمرینات با وزن بدن نیز می تواند در کاهش چربی احشایی موثر باشد.به این دلیل است که عضله سازی می تواند متابولیسم را افزایش داده و به سوزاندن کالری بیشتر کمک کند.

کاهش استرس: 

استرس مزمن می تواند به تجمع چربی احشایی کمک کند. یافتن راه هایی برای کاهش استرس، مانند مدیتیشن، یوگا، یا تمرینات تنفس عمیق، می تواند برای از دست دادن چربی احشایی مفید باشد.

خواب: 

خواب کافی برای از دست دادن چربی احشایی مهم است. هر شب ۷ تا ۸ ساعت بخوابید و سعی کنید یک برنامه خواب ثابت داشته باشید.

محدودیت نوشیدن الکل:

نوشیدن بیش از حد الکل می تواند به تجمع چربی احشایی کمک کند. محدود کردن مصرف الکل می تواند برای از دست دادن چربی احشایی مفید باشد.

در نتیجه، چربی احشایی نوعی چربی است که در اطراف اندام های داخلی در حفره شکمی تجمع می یابد. به خصوص برای سلامتی مضر است زیرا می تواند ترکیبات التهابی را آزاد کند و به ایجاد بیماری های مزمن مانند بیماری های قلبی عروقی، دیابت نوع ۲ و انواع خاصی از سرطان کمک کند. با این حال، چربی احشایی را می توان از طریق رژیم غذایی و ورزش مورد هدف قرار داد و کاهش خطر ابتلا به این شرایط را ممکن می کند.

گردآوری: بخش تغذیه و تناسب اندام سرپوش

  • 13
  • 6
۵۰%
همه چیز درباره
نظر شما چیست؟
انتشار یافته: ۰
در انتظار بررسی:۰
غیر قابل انتشار: ۰
جدیدترین
قدیمی ترین
مشاهده کامنت های بیشتر
زندگینامه امام زاده صالح زندگینامه امامزاده صالح تهران و محل دفن ایشان

نام پدر: اما موسی کاظم (ع)

محل دفن: تهران، شهرستان شمیرانات، شهر تجریش

تاریخ تاسیس بارگاه: قرن پنجم هجری قمری

روز بزرگداشت: ۵ ذیقعده

زندگینامه امامزاده صالح

باورها و اعتقادات مذهبی، نقشی پررنگ در شکل گیری فرهنگ و هویت ایرانیان داشته است. احترام به سادات و نوادگان پیامبر اکرم (ص) از جمله این باورهاست. از این رو، در طول تاریخ ایران، امامزادگان همواره به عنوان واسطه های فیض الهی و امامان معصوم (ع) مورد توجه مردم قرار داشته اند. آرامگاه این بزرگواران، به اماکن زیارتی تبدیل شده و مردم برای طلب حاجت، شفا و دفع بلا به آنها توسل می جویند.

ادامه
آپولو سایوز ماموریت آپولو سایوز؛ دست دادن در فضا

ایده همکاری فضایی میان آمریکا و شوروی، در بحبوحه رقابت های فضایی دهه ۱۹۶۰ مطرح شد. در آن دوران، هر دو ابرقدرت در تلاش بودند تا به دستاوردهای فضایی بیشتری دست یابند. آمریکا با برنامه فضایی آپولو، به دنبال فرود انسان بر کره ماه بود و شوروی نیز برنامه فضایی سایوز را برای ارسال فضانورد به مدار زمین دنبال می کرد. با وجود رقابت های موجود، هر دو کشور به این نتیجه رسیدند که برقراری همکاری در برخی از زمینه های فضایی می تواند برایشان مفید باشد. ایمنی فضانوردان، یکی از دغدغه های اصلی به شمار می رفت. در صورت بروز مشکل برای فضاپیمای یکی از کشورها در فضا، امکان نجات فضانوردان توسط کشور دیگر وجود نداشت.

مذاکرات برای انجام ماموریت مشترک آپولو سایوز، از سال ۱۹۷۰ آغاز شد. این مذاکرات با پیچیدگی های سیاسی و فنی همراه بود. مهندسان هر دو کشور می بایست بر روی سیستم های اتصال فضاپیماها و فرآیندهای اضطراری به توافق می رسیدند. موفقیت ماموریت آپولو سایوز، نیازمند هماهنگی و همکاری نزدیک میان تیم های مهندسی و فضانوردان آمریکا و شوروی بود. فضانوردان هر دو کشور می بایست زبان یکدیگر را فرا می گرفتند و با سیستم های فضاپیمای طرف مقابل آشنا می شدند.

فضاپیماهای آپولو و سایوز

ماموریت آپولو سایوز، از دو فضاپیمای کاملا متفاوت تشکیل شده بود:

ادامه
نیلوفر اردلان بیوگرافی نیلوفر اردلان؛ سرمربی فوتسال و فوتبال بانوان ایران

چکیده بیوگرافی نیلوفر اردلان

نام کامل: نیلوفر اردلان

تاریخ تولد: ۸ خرداد ۱۳۶۴

محل تولد: تهران 

حرفه: بازیکن سابق فوتبال و فوتسال، سرمربی تیم ملی فوتبال و فوتسال بانوان

سال های فعالیت: ۱۳۸۵ تاکنون

قد: ۱ متر و ۷۲ سانتی متر

ادامه
حمیدرضا آذرنگ بیوگرافی حمیدرضا آذرنگ؛ بازیگر سینما و تلویزیون ایران

چکیده بیوگرافی حمیدرضا آذرنگ

نام کامل: حمیدرضا آذرنگ

تاریخ تولد: تهران

محل تولد: ۲ خرداد ۱۳۵۱ 

حرفه: بازیگر، نویسنده، کارگردان و صداپیشه

تحصیلات: روان‌شناسی بالینی از دانشگاه آزاد رودهن 

ادامه
محمدعلی جمال زاده بیوگرافی محمدعلی جمال زاده؛ پدر داستان های کوتاه فارسی

تاریخ تولد: ۲۳ دی ۱۲۷۰

محل تولد: اصفهان، ایران

حرفه: نویسنده و مترجم

سال های فعالیت: ۱۳۰۰ تا ۱۳۴۴

درگذشت: ۲۴ دی ۱۳۷۶

آرامگاه: قبرستان پتی ساکونه ژنو

ادامه
فردریش نیچه نگاهی ژرف به زندگینامه و اندیشه‌های فردریش نیچه

تاریخ تولد: ۱۵ اکتبر ۱۸۴۴

محل تولد: روکن، آلمان

حرفه: فیلسوف و منتقد فرهنگی

درگذشت: ۱۹۰۰ میلادی

مکتب: فردگرایی، اگزیستانسیالیسم، پسانوگرایی، پساساختارگرایی، فلسفه قاره‌ای

ادامه
هدیه بازوند بیوگرافی هدیه بازوند؛ بازیگر کرد سینما و تلویزیون ایران

تاریخ تولد: ۲۷ مرداد ۱۳۶۶

محل تولد: بندرعباس، ایران

حرفه: بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر

آغاز فعالیت: ۱۳۹۶ تاکنون

تحصیلات: فارغ التحصیل لیسانس رشته مهندسی معماری

ادامه
سانجیو باجاج بیوگرافی سانجیو باجاج میلیارد و کارآفرین موفق هندی

تاریخ تولد: ۲ نوامبر ۱۹۶۹

محل تولد: هندی

ملیت: هندی

حرفه: تاجر، سرمایه گذار و میلیارد 

تحصیلات: دکتری مدیریت از دانشگاه هاروارد

ادامه
محمد مهدی احمدی بیوگرافی محمدمهدی احمدی، داماد محسن رضایی

تاریخ تولد: دهه ۱۳۶۰

محل تولد: تهران

حرفه: مدیرعامل بانک شهر

مدرک تحصیلی: دکترای اقتصاد واحد علوم تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران، کارشناسی ارشد علوم اقتصادی دانشگاه تهران، کارشناسی اقتصاد بازرگانی دانشگاه شهید بهشتی

نسبت خانوادگی: داماد محسن رضایی، برادر عروس قالیباف، برادر داماد رحمانی فضلی

ادامه
ویژه سرپوش