به گزارش خبرآنلاین، گوش‌های انسان با گذشت سال‌ها معمولاً درازتر و بزرگ‌تر دیده می‌شوند. پژوهشگران این تفاوت را با اندازه‌گیری ثبت کرده‌اند. رشد گوش در دوران کودکی توضیح مناسبی برای همه این تغییرات در بزرگسالی نیست؛ در سنین بالاتر، هم وضعیت بافت‌های بدن عوض می‌شود و هم کشش ناشی از نیروی جاذبه می‌تواند شکل گوش را تغییر دهد.
پژوهش‌ها چه اندازه‌ای ثبت کرده‌اند؟
پژوهش درباره این پدیده دست‌کم از دهه ۱۹۹۰ دنبال شده است. در بررسی منتشرشده در سال ۱۹۹۷، پژوهشگران اندازه گوش ۱۰۰ نفر را در سنین متفاوت بررسی کردند و در مقایسه افراد جوان‌تر و مسن‌تر، افزایش میانگین سالانه ۰٫۵۱ میلی‌متر را برای محیط گوش به دست آوردند. در تحقیق دیگری که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد، متوسط افزایش طول گوش با بالاتر رفتن سن حدود ۰٫۲۲ میلی‌متر در سال گزارش شد. یکی از این دو عدد به محیط گوش مربوط است و دیگری به طول آن.
نقش کلاژن، وزن گوش و بافت‌های صورت
به نوشته IFLScience، بافت‌هایی که فرم گوش را نگه می‌دارند به‌مرور بخشی از انعطاف و استحکام خود را از دست می‌دهند. هم‌زمان بدن کلاژن کمتری می‌سازد؛ پروتئینی که در حفظ استحکام بافت‌ها نقش دارد. در چنین شرایطی، جاذبه و وزن خود گوش می‌توانند به‌تدریج آن را بکشند. اثر تغییر شکل در نرمه گوش، قسمت نرم پایین گوش که غضروف ندارد، از بخش‌های دیگر نمایان‌تر است.
مقاله‌ای علمی در سال ۲۰۲۳ توضیح احتمالی دیگری مطرح کرد. بر اساس این فرضیه، با بالا رفتن سن، محل تجمع چربی در صورت جابه‌جا می‌شود و فشار حاصل ممکن است به کشیده‌شدن گوش کمک کند. برای تأیید این سازوکار هنوز به بررسی‌های بیشتری نیاز است.
آنچه اندازه‌گیری‌ها نشان می‌دهند تغییر واقعی اندازه و شکل گوش با افزایش سن است. درباره سازوکار دقیق این تغییر همچنان اجماع قطعی وجود ندارد. نرمه بلند گوش در بعضی فرهنگ‌ها با خردمندی و عمر طولانی پیوند دارد و همین برداشت در تندیس‌های متعدد بودا، با نرمه‌های کشیده گوش، دیده می‌شود.
- 16
- 2
