سه شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۹
۱۴:۳۴ - ۲۲ تير ۱۳۹۹ کد خبر: ۹۹۰۴۰۱۳۸۸
اشتغال و تعاون

به علت شیوع ویروس کرونا

٧٠ درصد کارگران ایرانی از اقلیم کردستان عراق دیپورت شدند

کارگران ایرانی درکردستان عراق,اخبار اشتغال و تعاون,خبرهای اشتغال و تعاون,اشتغال و تعاون
آمارهای غیررسمی از بیکاری ٣٥هزار کارگر ایرانی خبر می دهد؛ کارگرانی که در کردستان عراق روزمزد کار می کردند. گفته می شود از میان کارگران ایرانی، تنها پنج هزار نفر در« سلیمانیه» مانده اند. میکائیل صدیقی، رئیس کانون انجمن های صنفی کارگران ساختمانی استان کردستان می گوید:« آمار دقیقی از کارگران ساختمانی نیست، چون با ویزای گردشگری به اقلیم کردستان سفر می کنند، اما تقریباً و با تکیه بر تجربیات، حدود ٣٠درصد کارگران در عراق باقی مانده اند.»

به گزارش روزنامه شهروند، این سوی مرز، چندهزار مَرد بیکار برگشته اند و دلتنگی برای بوی سیمان و گچ در دل مردان مریوان، سردشت و... خانه کرده. دیگر از داربست های داغ و پله های نیمه کاره که طبقات نیمه تمام ساختمان های بلندبالای سلیمانیه، اربیل، کرکوک و .. را به هم وصل می کردند، خبری نیست. این سوی مرز، مردها مانده اند و جیب های خالی. راه چاره پیچ وخم های« تپه» است. پاتوق دیگر میدان« سلیمانیه»،« اربیل»،« دهوک» و« بغداد» نیست. همه شب ها در« تپه» جمع می شوند برای چشم انتظاری کول هایی که پایین کوه روی زمین پهن شده اند.

قصه کارگران ساختمانیِ مسافر عراق به چندسال اخیر برمی گردد. وقتی نوسانات ارزی و گرانی ها، کارگران کُرد را روانه اقلیم کردستان کرد؛ با ویزای گردشگری. گردشگرانی که در خانه های نیمه کاره پناه می گرفتند تا درآمد دیناری و دلاری شان دردی از زندگی دوا کند. اردیبهشت ١٣٩٨ بود که محاسبات اعضای شورای عالی کار، سبد معیشت هر کارگر ایرانی را ٦میلیون و ٤٠٠هزارتومان اعلام کرد. در شرایطی که دستمزد کارگران به زحمت به ٢میلیون تومان می رسید و رکود بازار مسکن، درآمد کارگران ساختمانی را به پایین تر از این رقم هم می رساند. اما در سال ٢٠١٨ حداقل حقوق دستمزد کارگران عراقی ٣٥٠هزار دینار بود، معادل ٢٩٠دلار. درحالی که در سال ٩٨ حقوق کارگران ایرانی نهایتا به ١٥٠دلار می رسید و همین ها افراد زیادی از کارگران را ترغیب کرد به رفتن و اقامت در خانه جدید در کردستان عراق؛ تعدادی که به گفته فعالان کارگری حدود ٣٥ هزار نفر بودند.

کار در غربت، بهتر از بیکاری

از وقتی کرونا (corona) آمده، بیکار مانده اند؛ ٣٥هزار کارگر ساختمانی. ویزاهای گردشگری از اعتبار افتاد، خرج اقامت ٦ماهه شد هزارو٥٠٠دلار. ابزارهای کار ماند در ساختمان های نیمه کاره و کارگرها برگشتند. آنها هم که قصد رفتن به عراق داشتند منصرف شدند چون رسیدن قاچاقی به« سلیمانیه» هم ٤٠٠دلار خرج دارد و هم واهمه حکم تیر پلیس عراق.

« کوروش» با آمدن کرونا (corona) به ایران برگشت اما دیسک کَمر امانش را بُرید. تاب کولبری را نداشت و بیکار ماند.« ماه پیش ام آرآی گرفتم. از سه جا دیسکم بیرون زده، پای چپم هم می لنگد و با عصا راه می روم. نمی توانم کولبری کنم. مرز باز شود، برمی گردم. اینجا کار نیست. قبل از این هم از زور بیکاری رفتیم چون پولش باارزش تر و نقد بود. در این چندماه تنها یک نفر زنگ زده. می گوید پول ندارم و چک ٦ ماهه می دهم.» قبل از اقلیم کردستان، تهران، اصفهان، شیراز و .... محل کار مرزنشینان بود؛ کارهایی با مزدهای چکی سه تا ٦ماهه که گاهی نقد شدن شان تا یک سال هم زمان می برد.« از سر خوشی که نرفته بودیم. آنجا نه آب داشتیم، نه برق. ٦٠نفر بودیم با یک سرویس بهداشتی سیار. حمام هم دَبه آبی بود که هر ١٠روز یک بار نصیب مان می شد.» بیشتر کارگران ساختمانی توان و سلامت جان شان را در بالا بردن ساختمان های« سلیمانیه»،« اربیل»،« دهوک» جا گذاشتند. بعضی هم برای کار تا مرزهای سوریه رفتند. گذر کارگران ساختمانی که به اقلیم کردستان افتاد، اجازه ورودشان ٥ هزار تومان شد و بعدها به ٢٠ و ٢٥هزار تومان رسید اما حالا سفر چهارم به معنای ٤٤٠هزار تومان خرج برای کارگری است که به امید نان پای به آن سوی مرز می گذارد، هرچند عراقی ها هم به بهانه کارت بیمه ای از هر مسافر ١٤٠هزار تومان می گیرند؛ کارت بیمه ای که شامل حوادث کار، تصادفات و نزاع نمی شود. کوروش اما می گوید:« در مریوان ٦ماه سرد سال، خانه نشین بودیم اما آنجا همیشه کار هست. با این خرج ها باز رفتن برایمان می صرفد؛ بهتر از بیکاری است.»

بن بست

کرونا (corona) آمدوشد مرزها را قدغن کرد. ویزاهای گردشگری یک ماهه کارگران ساختمانی بی اعتبار شد. مردهای خانه نشین چشم دوختند به مرزها برای باز شدن. سفره های خالی، مردها را راهی کولبری کرد اما بیشتر اوقات کولی برای بردن، نبود.« ناصر» و شش- هفت رفیقش راه مریوان را در پیش گرفتند برای تازه کردن دیدارها، به امید دیدن دوباره« سلیمانیه» بعد از یک ماه دوری. حالا چهارماه از این آمدن می گذرد و« ناصر» هفته ای دو، سه بار پا در پیچ وخم های« تپه» می گذارد برای روزی خانه.« ١٥هزار تومان برای هر کیلو می دهند. گرانی است. مجبور به کاریم.» مردان لَنگِ نان شب سه ساعت و نیم سرازیری را پیاده می روند برای رسیدن به کول ها. کول هایی که میانه راه صدای زانوها را بلند می کنند و نفس کشیدن را سخت.« این شغل نیست، مُردن است.»« ناصر» ١٠روز مانده به عید، آمد مریوان. مهلت ویزاها تمام شد و بسیاری از کارگران ساختمان مجبور به برگشت شدند.« فکر نمی کنم حالا حالا بتوانیم برویم سلیمانیه.» چند سالی است ساختمان سازی در مریوان، سردشت، بانه، سقز و ... کساد است.« شرایط سخت بود و حالا سخت تر هم شده.

قیمت دستمزدها پایین آمده. شرایط مریضی هم که هست. چه کنیم با این همه بن بست.»« ناصر» سیزده ساله بود که روی ساختمان های نیمه کاره تهران کار کرد و باتجربه شد. بعد نوبت به کار در مریوان رسید تا کسادی به کاروکاسبی بناها، سنگ کارها، گچ کارها و... زد. ٢٥روز کار در عراق و یک هفته دیدن خانواده در مریوان برنامه ١٠سال گذشته او است. کار در عراق یعنی یک ماه کار برای بردن خرج سه ماه خانه؛ یعنی دستمزد نقد به دلار؛ برگ های کوچک سبزی که حالا روی ٢٣هزار تومان حریف می طلبد. ناصر از روزهای اولی می گوید که کرونا به عراق رسید:« ٦٠٠- ٥٠٠ کارگر بنگلادشی، سوری، عراقی و ایرانی روزها کنار هم کار می کردند و شب ها در کانکس های ٢٠متری، ١٢نفره می خوابیدند. کرونا که آمد ماسک داشتیم و تأکید بر رعایت بهداشت بود اما با سرویس بهداشتی و حمام عمومی، رعایت کردن سخت بود. مرزها باز شوند، برمی گردم. کولبری برای مردی که یک، هزارتومانی ته جیبش نیست، فرصت است.»

حکم تیر پلیس عراق

« بها ءا لدین» از سال ٨١ مسافر« سلیمانیه» بود برای سنگ کاری دانشگاه جامع این شهر و چند پروژه بزرگ ساختمانی دیگر. از سال ٩٠ ورق برگشت و بیکاری به ساخت وساز زد تا ویزای گردشگری بهانه ای شود برای کار در شهرهای عراق. کارگران دستمزدشان را به دینار طلب می کردند؛ دیناری که روزی، ٣هزار تومان ارزش داشت و حالا به ١٨هزار تومان رسیده است.« قبل از سال ٩٠ دستمزد بَنّا در ایران ٢٠هزار تومان بود و در عراق به پول ریال ایران، ٣٠هزار تومان می دادند. آن روزها تومان برایمان می ارزید و حالا دینار به صرفه تر است.»

اسفندماه که نام کرونا (corona) بر سر زبان ها افتاد، قانون قرنطینه در عراق حکمفرما شد؛ یک هفته« سلیمانیه»،« اربیل»،« کربلا»،« بغداد» و ... شدند شهر مردگان؛ نه رفتی، نه آمدی. کارهای ساختمانی خوابید. همان روزها عده ای از ترس ادامه دار بودن قرنطینه، بیکاری را به جان خریدند و به ایران برگشتند، اما اینجا هم بیکار ماندند. دنیای کارگرانی که به امید برداشتن قرنطینه مانده بودند، شد اتاقک های نیمه کاره و کانکس هایی که کنار هم به ردیف، جاخوش کرده بودند.« یک هفته هیچ عایدی نداشتیم، اما دولت عراق شماره تلفنی داده بود برای تأمین مواد مورد نیاز و خورد و خوراک، به شرط بیرون نیامدن از خانه.»

یک هفته قرنطینه که سَر آمد، مهلت ویزای خیلی از کارگران هم تمام شد.« بها ءالدین» و هم قطارهایش بار و بندیل بستند برای عبور از مرز. زمزمه ها از بازگشایی دوباره مرز بعد از یک ماه می گفت، اما از آن روزها پنج ماه می گذرد و مرزها بسته است. مردانِ بیکار شده، خانه نشین شدند تا دل به کولبری ببندند. وسوسه قاچاقی رفتن به« سلیمانیه» هم بود، اما حکم تیر پلیس عراق، تنها گزینه کولبری را برایشان باقی گذاشت.« کولبری از قبل خطرناک تر شده است. به دلیل کرونا، پلیس عراق رحم ندارد. همین چند روز پیش جوانی در رودخانه افتاد و مُرد.» کارگران ایرانی تنها مهاجران عراق نبودند؛ بعد از بحران سوریه، کارگران زیادی از این کشور راه اقلیم کردستان عراق را در پیش گرفتند به امید پناهندگی. کارگران بنگلادشی هم بودند.

کارگر زیاد شد و بازار کار کارگران ساختمانی ایرانی کساد.« دستمزدها حتی به نسبت ١٠سال پیش پایین آمد. خرج و مخارج هم بالا رفت ، اما همچنان نسبت به بیکاری و درآمدهای نسیه ای ایران به صرفه تر بود.» ترس بیکار ماندن ، کارگران زیادی را در عراق ماندگار کرد. آنهایی هم که آمدند، خطر کولبری را باید به جان بخرند.« بهاءالدین» یک شب دل به مرز« تپه» زد برای رزق زن و بچه. خطر زیاد بود، بنابراین تصمیم گرفت دور کولبری را خط بکشد. خیلی از مردان برگشته از« سلیمانیه» با سیلی صورت شان را سرخ نگه داشته اند تا اجبار دوباره گذرشان را به کولبری بیندازد.« سا ل ها با حوادث کار سَر کردیم. نگاه ها و رفتارهای تحقیرآمیز را به جان خریدیم تا بیکار نمانیم، اما حالا سرنوشت مان بیکاری است.» از همان ١٠سال پیش که رفتن به اقلیم کردستان باب شد، از بیمه خبری نبود اما حوادث کار همچنان قربانی می گرفت. سقف های نیمه کاره، خانه کارگران ساختمانی بود. روزشمار به سال های ٩٤- ٩٥ رسید؛ قوانین تغییر کرد؛ حکم به گرفتن اقامت یا رفتن کارگران به مسافرخانه ها داده شد؛ آلونک هایی با حداقل امکانات.« وقت و بی وقت می ریختند سر ساختمان ها و کارگران را می بردند بازداشت.»

مهاجرانی بی هیچ حق و حقوقی

آمارهای غیررسمی از بیکاری ٣٥هزار کارگر ایرانی خبر می دهد؛ کارگرانی که در کردستان عراق روزمزد کار می کردند. گفته می شود از میان کارگران ایرانی، تنها پنج هزار نفر در« سلیمانیه» مانده اند.

میکائیل صدیقی، رئیس کانون انجمن های صنفی کارگران ساختمانی استان کردستان به« شهروند» می گوید:« آمار دقیقی از کارگران ساختمانی نیست، چون با ویزای گردشگری به اقلیم کردستان سفر می کنند، اما تقریباً و با تکیه بر تجربیات، حدود ٣٠درصد کارگران در عراق باقی مانده اند.» کارگرانی که این روزها بی شک شرایط سخت تری برای کار دارند و کرونا (corona) باعث شده یک روز سرِ کار باشند و چند روزی خود را از چشم پلیس عراق پنهان کنند، اما با وجود این، ترجیح می دهند آن سوی مرز بمانند و طعم بیکاری مریوان، سنندج، بانه، سقز و ... را نچشند. صدیقی از هزینه ١٥ تا ٢٠میلیونی اقامت برای کارگران مهاجر می گوید؛ هزینه ای که از توان بسیاری از کارگران ساختمانی بیرون است:« کارگرانی که در عراق مانده اند، مجبورند هر ماه تا سر مرز مریوان یا باشماق برگردند و ١٤٠هزار تومان پرداخت کنند تا ویزای گردشگری شان تمدید شود.» رئیس کانون انجمن های صنفی کارگران ساختمانی استان کردستان از حمایت نشدن کارگران بیکاری می گوید که این سوی مرز در مریوان و دیگر شهرهای کردستان روزگار می گذرانند.

« متأسفانه از طرف دولت هیچ حمایتی نشده است. در این مدتِ کرونا، تنها انجمن به کمک فرمانداری و خیرین بسته های معیشتی آماده و بین کارگران میدانی، کارگران قطع نخاع شده و بیکاران معیشتی توزیع کرده است ، البته ٣ هزار ماسک و مواد ضدعفونی هم تهیه و میان کارگران ساختمانی توزیع شده است. این کار در کامیاران، سقز، بانه، سنندج و شهرهای دیگر کردستان هم انجام شده است.» بسته های حمایتی که به گفته صدیقی باید ماهی یک بار میان کارگران توزیع شود. آنان استادکارانی هستند که به اجبار بیکاری به کولبری، دستفروشی و خانه نشینی رو آورده اند. سال گذشته روح الله حضرت پور، نماینده مردم ارومیه در مجلس شورای اسلامی از وضع کارگران ساختمانی در اقلیم کردستان ابراز نگرانی کرده و گفته بود:« احتمال تضییع حق و حقوق این کارگران به دلیل اسکان نامناسب و نداشتن بیمه بالاست و حتی امنیت جانی هم ندارند که باید وزارت امور خارجه ورود کند و مجلس هم از این طریق پیگیری های لازم را انجام خواهد داد.» صدیقی، فعال کارگری، حالا می گوید سندیکاهای کارگری ترکیه با شرکت های عراقی قرارداد بسته اند و خود سندیکاها کارگران و استادکاران را برای کار به عراق می فرستند و روی دستمزد و شرایط کار آنها نظارت دارند:« اگر استانداری کردستان و اداره کار همکاری کنند، ساماندهی کارگران مهاجر غیرممکن نیست. قبل از کرونا (corona) پیگیری هایی داشتیم.

جلساتی با استانداری برگزار کردیم تا نماینده ای از انجمن کارگری یا سندیکا به کردستان عراق اعزام شود.» رئیس کانون انجمن های صنفی کارگران ساختمانی استان کردستان از شرایط وحشتناک کارگران ساختمانی در اقلیم کردستان می گوید؛ کارگرانی که هیچ مبنایی برای احقاق حق وحقوق شان ندارند.« هیچ نهادی نیست تا حافظ حق و حقوق این کارگران باشد. این کارگران با ویزای گردشگری می روند؛ برای همین آماری از تعداد فوتی ها و کسانی که بر اثر حوادث کار دچار معلولیت شده اند، وجود ندارد.»

  • 18
  • 5
۵۰%
sarpoosh
با این خبر موافقم با این خبر مخالفم
همه چیز درباره
نظر شما چیست؟
انتشار یافته: ۰
در انتظار بررسی:۰
غیر قابل انتشار: ۰
جدیدترین
قدیمی ترین
مشاهده کامنت های بیشتر
پیر امیدیار,بیوگرافی پیر امیدیار,پیرامیدیار بیوگرافی پیر امیدیار، بنیان گذار و رئیس سایت Ebay (+ تصاویر)

زاده:۲۱ ژوئن ۱۹۶۷ 

محل تولد: پاریس، فرانسه

شغل: بنیانگذار شرکت eBay

مادر: الهه میر جلالی امیدیار

پدر: کوروش امیدیار

همسر: پاملا کر امیدیار

ادامه
برادران رایت,برادران رایت اختراع هواپیما,زندگی نامه ی برادران رایت زندگینامه ی برادران رایت و اختراعات آنها

ویلبر رایت

ارویل رایت

- تاریخ تولد برادران رایت

ویلبر رایت: ۱۶ آوریل ۱۸۶۷

ارویل رایت: ۱۹ آگوست ۱۸۷۱

ادامه
حضرت محمد (ص),تولد حضرت محمد (ص),میلاد حضرت محمد (ص) زندگی نامه حضرت محمد (ص) از ولادت تا رحلتش

نام پدر: عبدالله

نام مادر: آمنه

شهرت: خاتم پیامبران، رسول خدا، امین

كنیه: ابوالقاسم و ابوابراهیم.

القاب حضرت محمد (ص): رسول اللّه، نبى اللّه، مصطفى، محمود، امین، امّى، خاتم، مزّمل، مدّثر، نذیر، بشیر، مبین، كریم، نور، رحمت، نعمت، شاهد، مبشّر، منذر، مذكّر، یس، طه‏ و... 

زمان تولد: ۱۷ ربیع الاول ۵۷۱ میـلادی

ادامه
علی صادقی,فیلم های علی صادقی,علی صادقی و ملیکا زارعی بیوگرافی علی صادقی بازیگر معروف طنز ایرانی (+ مصاحبه)

تولد: ۱۰ آذر ماه ۱۳۵۹ 

محل زندگی: تهران

ملیت: ایرانی

پیشه: بازیگر

مدرک تحصیلی: فوق دیپلم کامپیوتر

ادامه
سهراب سپهری,دبستان سهراب سپهری,زندگینامه سهراب سپهری زندگینامه سهراب سپهری (+ عکس)

زادروز: ۱۵ مهر ۱۳۰۷

محل تولد: کاشان

پیشه: شاعر، نقاش و مدرّس هنرستان هنرهای زیبا

مرگ: ۲۱ ماه آوریل ۱۹۸۰

علت مرگ: سرطان خون 

ادامه
محسن تنابنده,همسر محسن تنابنده,محسن تنابنده عکس بیوگرافی محسن تنابنده، فیلمنامه نویس و بازیگر مطرح ایرانی(+ تصاویر)

تاریخ تولد: ۲۶ فروردین ماه ۱۳۵۴

محل تولد: تهران

تحصیلات: فارغ التحصیل رشته بازیگری

همسر: روشنک گلپا

فرزند: یک پسر به نام نامی

ادامه
برد پیت,فیلم های برد پیت,برد پیت و ورزش مورد علاقه اش بیوگرافی برد پیت مشهورترین بازیگر آمریکایی (+ تصاویر همسران برد پیت)

ملیت: آمریکایی

تاریخ تولد: ۱۸ دسامبر ۱۹۶۳

محل تولد: شانی، اکلاهما، آمریکا

محل زندگی: اسپرینگفیلد، میزوری

زمینه فعالیت: بازیگر سینما و تلویزیون

همسران: جنیفر آنیستون (۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵)، آنجلینا جولی (۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶)

ادامه
پوریا فیاضی,پوریا فیاضی بازیکن والیبال,تصاویر اینستاگرامی پوریا فیاضی بیوگرافی پوریا فیاضی و سوابق ورزشی اش (+ مصاحبه)

تاریخ تولد:۲۲ دی ۱۳۷۱

زادگاه: ارومیه، ایران

قد: ۱۹۵ سانتیمتر

رشته ورزشی: والیبال

پُست: دریافت کننده قدرتی

ادامه
استیو هانکه,زندگینامه استیو هانکه,زندگی نامه استیو هانکه بیوگرافی استیو هانکه، اقتصاددان مشهور آمریکا (+ تصاویر)

تاریخ تولد: ۲۹ دسامبر ۱۹۴۲

محل تولد: ماکن، جورجیا

ملیت: ایالات متحده آمریکا 

فارغ التحصیل: دانشگاه کلرادو بولدر

مؤسسه: مدرسه معادن کلرادو، دانشگاه برکلی، دانشگاه جانز هاپکینز

ادامه
ویژه سرپوش