به گزارش زومیت به نقل از گیزمودو، تصویر گربه‌ها در نقاشی‌های دیواری، کتیبه‌ها و آثار هنری مصر باستان به فراوانی دیده می‌شود. مصریان باستان این حیوانات را با مفاهیمی چون محافظت و الوهیت پیوند می‌دادند. یافته‌های یک مطالعه تازه نشان می‌دهد شرایط زندگی بعضی از گربه‌هایی که در این فرهنگ اهمیت آیینی داشتند، دشوار بوده است.
پژوهشگران ۱۳۱ جمجمه از گربه‌سانان محوطه باستانی بنی‌حسن را بررسی کردند. در بیش از نیمی از نمونه‌ها آثار بیماری لثه دیده شد. شکستگی‌های جوش‌خورده، آثار ضربه، سوراخ‌های استخوانی و تغییر شکل مرتبط با عفونت نیز در برخی جمجمه‌ها وجود داشت. بخشی از شواهد با نگهداری حیوانات در محیطی با تراکم بالا سازگار است.
بئا دکوپره، باستان‌جانورشناس مؤسسه سلطنتی علوم طبیعی بلژیک و یکی از نویسندگان، گفت میزان بیماری و جراحت در میان حیواناتی که برای تهیه مومیایی نذری در نظر گرفته شده بودند، برای تیم تحقیق غیرمنتظره بود.
روش بررسی و سن نمونه‌ها
تیم پژوهش برای تعیین سن و ارزیابی سلامت نمونه‌ها از بررسی استخوان و تصویربرداری اشعه ایکس استفاده کرد. ۸۶ درصد جمجمه‌ها به گربه‌سانان بالغ تعلق داشت. این نسبت در مطالعات قبلی درباره مومیایی‌های گربه معمولاً حدود ۲۰ درصد گزارش شده بود.
۹ جمجمه با رادیوکربن تاریخ‌گذاری شد. تاریخ هشت نمونه بین ۳۸۰ تا ۴۰ پیش از میلاد بود و قدمت نمونه دیگر به حدود قرن دهم پیش از میلاد می‌رسید. پژوهشگران جمجمه‌هایی از گربه‌های اهلی، گربه‌های جنگلی، گربه‌های وحشی آفریقایی و احتمالاً دورگه‌های این گروه‌ها را تشخیص دادند.
آسیب‌ها چه چیزی را نشان می‌دهند؟
برخی آثار استخوانی با ضربه اجسام فلزی تیز یا چوب ضخیم سازگاری داشتند. در تعدادی از جراحت‌ها نشانه‌ای از ترمیم دیده نشد و ممکن است این آسیب‌ها به مرگ حیوان منجر شده باشند. پژوهشگران احتمال می‌دهند برخی گربه‌ها را عمداً پیش از مومیایی کردن کشته باشند. زخم‌های بهبود‌یافته ممکن است از نزاع میان حیوانات یا بدرفتاری انسان‌ها به جا مانده باشند و علت همه آن‌ها روشن نیست.
ویم فان نیر، نویسنده اصلی، گفت نگهداری گربه‌های زیاد در فضای محدود می‌تواند اضطراب و پرخاشگری را بالا ببرد و احتمال درگیری و انتقال بیماری عفونی را بیشتر کند. پژوهشگران همچنین آثار عفونت‌های گوناگون و بیماری‌های متابولیک دیدند که احتمال تغذیه نامناسب و نگهداری در شرایط سخت را تقویت می‌کند.
سرنوشت مومیایی‌ها پس از کشف
مومیایی گربه در مقبره‌های انسانی و دیگر محل‌های تدفین مصر پیدا شده است. در برخی گودال‌ها، مومیایی‌ها آن‌قدر متراکم کنار هم قرار گرفته بودند که لایه‌هایی به عمق ۱۰ تا ۲۰ حیوان ایجاد شده بود. در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بسیاری از این بقایا ارزش باستان‌شناختی چندانی نداشتند و برای تولید کود کشاورزی، سوخت یا ترکیبات داروهای پودری استفاده می‌شدند.
ویلیام هردمن، زیست‌شناس بریتانیایی، بخشی از بقایای مجموعه‌ای در حدود ۲۰۰ هزار مومیایی حیوان را پیش از فروش برای تولید کود حفظ کرد. شماری از نمونه‌های مطالعه تازه از همین مجموعه به دست آمده است.
نتایج این مطالعه که در ژورنال Journal of Archaeological Science منتشر شد، وضعیت بخشی از گربه‌سانان یک مجموعه را توصیف می‌کند. چون فقط جمجمه‌ها در دسترس بودند، وضعیت کلی سلامت و علت مرگ همه حیوانات را نمی‌توان تعیین کرد. با این حال، شواهد شکستگی، ضربه و عفونت نشان می‌دهد گروهی از حیوانات که در زندگی مذهبی مصر باستان جایگاه مهمی داشتند، احتمالاً با ازدحام، بیماری، سوءتغذیه و در مواردی خشونت مواجه بوده‌اند.
در ارزیابی این مجموعه، تفاوت میان آسیب‌های ترمیم‌شده و جراحت‌هایی که نشانه‌ای از جوش خوردن نداشتند اهمیت دارد. گروه اول نشان می‌دهد حیوان دست‌کم مدتی پس از آسیب زنده مانده است. درباره گروه دوم، پژوهشگران احتمال ارتباط جراحت با مرگ را مطرح کرده‌اند. در هر دو مورد، مطالعه محدود به بقایای موجود در مجموعه بنی‌حسن است و پژوهشگران درباره تعمیم نتایج به گربه‌سانان همه مناطق مصر احتیاط کرده‌اند.
- 18
- 3
