به گزارش زومیت و مقاله پژوهشی نیچر، مطالعه‌ای در مجله نیچر به بررسی تغییرات چربی قهوه‌ای در سنین بالا پرداخته است. چربی قهوه‌ای بخشی از سامانه تولید گرما در بدن به شمار می‌رود و در برابر سرما فعال‌تر می‌شود. پژوهشگران برای شناخت دلیل افت عملکرد این بافت، پاسخ موش‌های جوان و مسن را به دمای محیط مقایسه کردند و دریافتند سلول‌های ایمنی می‌توانند قدرت گرمازایی بعضی سلول‌های چربی را تغییر دهند.
حساسیت به سرما در سالمندان می‌تواند علت‌های گوناگونی داشته باشد. کم‌شدن جریان خون در دست و پا و تغییر در تنظیم دما به‌وسیله هیپوتالاموس از عوامل مطرح‌اند. پژوهش جدید، افت گرمازایی چربی قهوه‌ای را به‌عنوان سازوکار دیگری بررسی کرده است. بررسی‌های قبلی گروه پژوهش نشان می‌داد سلول‌های این بافت یکسان نیستند و گروهی در تولید گرما فعال‌ترند.
نقش سلول‌های ایمنی در خاموش و روشن شدن گرمازایی
نتایج کار نشان داد پیام‌رسانی سلول‌های ایمنی می‌تواند سلول‌های پرکار چربی قهوه‌ای را در حالت کم‌فعال نگه دارد. در موش‌های جوان، مواجهه با سرما این پیام را ضعیف‌تر می‌کند و به شمار بیشتری از سلول‌های چربی امکان می‌دهد در تولید گرما مشارکت کنند. هنگامی که محیط گرم‌تر است، پیام بازدارنده بیشتر می‌شود و فعالیت گرمازا پایین می‌آید.
در موش‌های مسن، تغییر دما به‌اندازه گذشته این سازوکار را جابه‌جا نکرد. پیام‌های بازدارنده در سرما نیز بالا ماند و سهم سلول‌های پرکار برای تولید گرما کمتر شد. پژوهشگران یکی از پروتئین‌های دخیل در این ارتباط را شناسایی کردند و نشان دادند پاسخ چند نوع سلول ایمنی، از جمله نوتروفیل‌ها و ماکروفاژها، در تنظیم حالت سلول‌های چربی نقش دارد.
احیای بخشی از فعالیت بافت در آزمایش حیوانی
گروه تحقیق برای آزمودن اثر مهار یکی از مراحل این مسیر، از میفپریستون استفاده کرد. این دارو بیشتر به‌خاطر کاربردش در سقط دارویی شناخته می‌شود، اما در این آزمایش برای بررسی گیرنده‌ای استفاده شد که بر فعالیت چربی قهوه‌ای اثر دارد. مهار آن در موش‌های مسن، نسبت سلول‌های گرمازای فعال را افزایش داد و بخشی از افت تولید گرما و مصرف انرژی را جبران کرد.
این نتیجه در حیوانات به دست آمده و برای ارزیابی اثر همین مسیر در بدن انسان به مطالعات جداگانه نیاز است. میفپریستون بر بافت‌ها و کارکردهای دیگری از بدن هم اثر می‌گذارد و در این تحقیق نقش یک ابزار آزمایشی را داشته است.
چربی قهوه‌ای برای تولید گرما از منابع انرژی مانند گلوکز و چربی استفاده می‌کند. بنابراین تغییر عملکرد آن می‌تواند علاوه بر احساس سرما، برای پژوهش درباره سوخت‌وساز در سالمندی نیز اهمیت داشته باشد. چیونگ آنابل وانگ، نویسنده ارشد مقاله و پژوهشگر مؤسسه آرتور ریگز، گفته است شناخت روشی ایمن و دقیق برای فعال‌کردن این بافت می‌تواند در فهم مسائل متابولیکی مرتبط با سن، از جمله چاقی و دیابت نوع دو، کمک کند. مرحله بعدی بررسی این است که آیا نتایج آزمایش حیوانی در انسان نیز تکرار می‌شود و آیا می‌توان عملکرد این بافت را به‌صورت هدفمند تغییر داد.
در مقاله نیچر، دو گروه سلول چربی با میزان متفاوتی از پروتئین مرتبط با گرمازایی بررسی شدند. پژوهشگران در آزمایش‌ها شمار نسبی این دو گروه را پس از مواجهه با سرما مقایسه کردند. تفاوت واکنش موش‌های مسن و جوان به آن‌ها امکان داد تغییر در تنظیم بافت را از تفاوت دمای محیط جدا کنند. نویسندگان نتیجه گرفتند فرستادن پیام از سلول‌های ایمنی نزدیک بافت، بر سهم سلول‌هایی اثر می‌گذارد که برای تولید گرما آمادگی بیشتری دارند.
نتایج مقاله نشان داد مهار گیرنده مورد بررسی پس از یک دوره آزمایشی توانست نسبت سلول‌های گرمازا را در موش‌های مسن بالا ببرد. این گروه سلول در حالت عادی در حیوانات پیر سهم کوچکی داشت و پس از مواجهه با سرما هم به سطح مورد انتظار در حیوان جوان نمی‌رسید. بنابراین بخش مهم آزمایش، تغییر پاسخ بافت پس از مداخله و مقایسه آن با گروه‌هایی بود که همان مداخله را دریافت نکردند.
- 17
- 4
