به گزارش خبرآنلاین به نقل از گیزمودو، پژوهشگران در گزارش خود بیمار را با نام مستعار کارل معرفی کرده‌اند. او دو سال پیش برای درمان ناهنجاری عروق خونی مغز جراحی شد و پزشکان بخشی از لوب گیجگاهی راستش را برداشتند. این قسمت از مغز در پردازش اطلاعات دیداری مربوط به صورت و تشخیص چهره‌ها نقش دارد.
کارل پس از عمل به پالینوپسیا دچار شد. در این اختلال، تصویری که شخص قبلاً دیده است می‌تواند بعد از کنار رفتن محرک همچنان در ادراک دیداری باقی بماند یا دوباره ظاهر شود. در این مورد، بعضی ویژگی‌های چهره‌ای که او پیش‌تر دیده روی صورت انسان یا حیوان دیگری ظاهر می‌شوند.
برای نمونه، اگر نخستین چهره‌ای که صبح می‌بیند متعلق به گربه‌اش لونا باشد، ممکن است چشم‌های بادامی و مردمک‌های بزرگ گربه را روی صورت افراد دیگر ببیند. اگر نخستین چهره متعلق به یک انسان باشد، ویژگی‌های آن صورت ممکن است در چهره انسان‌های دیگر یا حتی لونا پدیدار شود. این حالت گاه چند ساعت و گاه تمام روز طول می‌کشد.
بازسازی تجربه دیداری کارل
گروه پژوهشی این تجربه را نوعی اختلال در ادراک چهره به نام پروسوپومتامورفوپسیا یا PMO می‌داند. در این اختلال شکل، اندازه یا جای اجزای صورت ممکن است تغییر کند. پژوهشگران ابتدا از توصیف‌های بیمار طرح کشیدند، سپس با کمک ابزار تولید تصویر و دریافت بازخورد از او، نمونه‌ها را اصلاح کردند تا به تجربه‌ای که گزارش کرده نزدیک‌تر شوند.
این مورد در مجله Cortex گزارش شده است. به گفته پژوهشگران، پایداری بعضی ویژگی‌های دیداری پس از دیدن یک چهره نشان می‌دهد که حافظه بصری در پردازش چهره تازه دخالت دارد و می‌تواند بر تصویری که شخص در همان لحظه درک می‌کند اثر بگذارد.
- 10
- 2
